Promocja płyty z muzyką Wolnych Kupałowców

W kontekście wydarzeń ostatnich lat spektakl niezwykle mocno rezonują z sytuacją zniewolonego narodu, a jednocześnie pozwalają teatrowi przemówić w ramach dozwolonego dialogu z klasyką. W tej chwili spektakl stał się kultowym – jest to pierwsza realizacja zespołu we współpracy z polskimi artystami z lubelskiego Nettheatru, współpraca z którymi w ostatnie lata rozwinęła się w wielką sieć spektakli, koncertów i innych realizacji teatrelno-performatywnych. Ze względu na ograniczoną ilość pokazów spektakl na żywo zobaczyło nie wiele osób, tylko tych którzy mają możliwość przyjechania do Unii Europejskiej. Natomiast większa część stałych widzów Teatru Kupałowskiego prawdopodobnie nigdy nie będzie miała możliwości obejrzenia tego spektaklu, łączącego kulturę białoruską i polską na żywo.

Dla nich od początku rozpracowaliśmy plan rozpowszechniania spektaklu w dwóch wersjach cyfrowych – jako nagranie, premiera którego odbyła się na Youtubie w pierwszej edycji Festiwalu Bliski Wschód, oraz płyty z audio nagraniem reżyserskiej wersją spektaklu prezentację której planujemy zrealizować podczas czwartej edycji festiwalu w grudniu 2025 roku. Przede wszystkim zwracamy uwagę na zapotrzebowanie widzów, dla których posiadanie cząsteczki zniszczonego w 2020 roku przez reżym białoruski, a potem odrodzonego w emigracji bez stałej siedziby teatru, jest sakralnie ważnym w kontekście tożsamości i samoidentyfikacji. Premiera spektaklu „Dziady” miała miejsce na dwa tygodnie po wybuchu pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę. Część artystów musiała natychmiast wyjechać do swoich rodzin, a spektakl został zakończony w niepełnej wersji mickiewiczowskiego dramatu kończąc się na przyjściu Widma Złego Pana. Jednak na początku prób w styczniu udało nam się nagrać całość spektaklu jako słuchowisko. W tej wersji audio znajdują się nigdy nie słyszane przez widzów utwory muzyczne czy monologi jak np. Wielka Improwizacja mówiona w całości przez Aliksandra Harcujeva. Wydanie muzyczne jest jedynym sposobem by publiczność mogła mieć dostęp do tego bogatego zarówno artystycznie jak i historycznie materiału22