Konferencja ma na celu zbadanie roli teatru i dramatu w czasach kryzysu – wojny, traumy, więzienia i represji. W nawiązaniu do słynnych słów Hamleta, „Dania jest więzieniem”, uczestnicy będą dyskutować o tym, jak sztuka teatralna staje się formą oporu, terapii i świadectwa trudnych doświadczeń.
1. Teatr w obliczu konfliktu i wojny
Dramat jako świadectwo wojny i przemocy.
Rola teatru w podtrzymywaniu ducha narodowego.
Sceniczne opowieści o przetrwaniu i nadziei.
Przykłady teatrów powstałych w obozach koncentracyjnych i gettach.
2. Więzienie jako metafora i rzeczywistość
Dramaty inspirowane doświadczeniami więziennymi.
Twórczość teatralna w więzieniach – między ograniczeniem a wolnością.
Więzienie w literaturze i dramacie – analiza symboliki.
3. Trauma i teatr jako forma terapii
Wykorzystanie dramy i teatru w leczeniu traum.
Sceniczne przetwarzanie indywidualnych i zbiorowych traum.
Studium przypadku: spektakle terapeutyczne.
4. Opór i nadzieja na scenie
Teatr jako narzędzie oporu wobec reżimu i cenzury.
Sztuki tworzone w warunkach represji politycznych.
Teatr uliczny i happeningi w czasach kryzysu.
Wydarzenia towarzyszące:
Warsztaty: „Teatr jako terapia” – praktyczne zajęcia z dramaterapii.
Dyskusja panelowa