Pierwsza edycja

Podczas festiwalu zobaczymy także spektakle stworzone przez zespoły białorusko-ukraińsko-polskie w ramach rezydencji artystycznych Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego. Będziemy gościć wybitnych autorów i ich tłumaczy. Pokażemy czytania performatywne współczesnej dramaturgii, reagującej na zbrodnie za naszymi wschodnimi granicami. Finałowym wydarzeniem będzie koncert plenerowy w Parku Ludowym, podczas którego podziękujemy kilkuset wolontariuszom zaangażowanym w pomoc uchodźcom.

Idea festiwalu zrodziła się w 2021 roku po fali protestów wolnościowych w Białorusi, którą konsekwencją były brutalne represje prowadzące do uniemożliwienia niezależnej pracy artystycznej. Naszą odpowiedzią na tę sytuację było stworzenie miejsca do prezentacji niezależnego teatru białoruskiego. W następstwie rosyjskiej agresji do grona uchodźców z Białorusi szukających w Polsce schronienia dołączyła ogromna rzesza osób z Ukrainy. Dzięki ich obecności nasze miasto w ciągu ostatnich miesięcy zmieniło się w wielokulturowy tygiel, a nasi wschodni sąsiedzi stali się nam bliscy jak nigdy dotąd.

Stracony wiek

Postdramatyczna sztuka Teatru Ochoty składa się z fragmentów, skrawków, resztek rozmów, wrażeń, tekstów, które rozpadają się i sklejają się z powrotem w opowieść o czasie i ludziach w nim zagubionych. Porewolucyjna rzeczywistość lat 20. XX wieku nagle nakłada się na białoruskie lata 20. XXI wieku. Czytanie dramatu eksperymentalnego w swojej formie i sposobie zapisu, przygotowane przez grupę młodych aktorów działających wspólnie w ramach rocznego projektu realizowanego przez Teatr…
Więcej → Stracony wiek

Dusza

Czym jest dusza? Z jakich substancji się składa? W jakiej części ciała się znajduje? Czy żyje w ciele? Czy da się ją wyrazić poprzez ruch?Jak sobie radzi dusza z najtrudniejszymi przeżyciami? Nie ma jednoznacznych odpowiedzi na te pytania. Choreografia spektaklu jest zapisem cielesnych impresji w poszukiwaniu odpowiedzi. 12 sierpnia 2020 roku wróciłam na salę prób po zakończonym urlopie. Pamiętam jak położyłam się na podłodze zupełnie pozbawiona energii do ruchu, tańca. W głowie miałam…
Więcej → Dusza

Awangarda teatralna: Ukraina, Białoruś – panel dyskusyjny Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego

Tematem panelu będzie prezentacja wybranych dokonań ukraińskiej i białoruskiej awangardy teatralnej w kontekście współczesnych działań na rzecz umocnienia i uznania odrębności kulturowej Ukrainy i Białorusi. Jego celem jest rozważenie, czy i na jakie sposoby dokonania historycznej awangardy teatralnej w Ukrainie i Białorusi mogą zostać zreinterpretowane i spożytkowane na rzecz umocnienia współczesnych, oryginalnych tożsamości kulturowych obu krajów. Panel będzie też okazją do zaprezentowania tomu Pism teatralnych wielkiego ukraińskiego aktora i reżysera Łesia…
Więcej → Awangarda teatralna: Ukraina, Białoruś – panel dyskusyjny Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego

Teatr w samo południe: Nowa fala kobieca w teatrze białoruskim

Wykład poświęcony jest „nowej kobiecej fali” w teatrze białoruskim. Z jakimi problemami borykały się młode reżyserki podczas studiów? Jakich wyborów dramaturgicznych dokonały przygotowując swoje inscenizacje? Jakie spektakle stworzyły w teatrach niezależnych i państwowych? Dlaczego nowe reżyserskie pokolenie w Białorusi reprezentują przede wszystkim kobiety? Czy w tym zawodzie płeć jest ważna i dlaczego? prowadzenie: Eva Ventorska
Więcej → Teatr w samo południe: Nowa fala kobieca w teatrze białoruskim

Pokój umiera – projekcja i spotkanie z twórcami

Spektakl-refleksja w jednym akcie o białoruskiej bezczynności. A to Białoruś właśnie. Chciałem pokazać całą tę ohydę, ale później chciałem wrócić do miejsca, w którym czułbym się komfortowo — powiedział autor sztuki Mikita Iljinczyk. I stworzył cały szereg najróżniejszych postaci od dziadka „ostatniego chyba bohatera Wielkiej Wojny Ojczyźnianej” do białoruskich migrantów w Polsce. Wszyscy znajdują się w tym samym pokoju, lecz w różnych sytuacjach. Kłócą się, uciekają z własnego wesela, zamierzają wyjechać do Żdanowicz, by się upić. Przez cały…
Więcej → Pokój umiera – projekcja i spotkanie z twórcami

Andriej Chadanowicz / o. Tomasz Dostatni: Dzieci Hioba

Najważniejsze głosy białoruskiej opozycji w niezwykłym koncercie solidarności z Ukrainą. Julia Cimafiejewa i Andriej Chadanowicz – artyści, dysydenci, wygnańcy – po raz pierwszy razem na scenie w Centrum Spotkania Kultur. Wspólnie z gospodarzem – ojcem Tomaszem Dostatnim poprowadzą nas ścieżkami Dzieci Hioba. Koncert przebłagalny, koncert protest, koncert ofiara, koncert modlitwa. Andriej Chadanowicz – wybitny białoruski poeta, tłumacz i bard. „Mury” Jacka Kaczmarskiego w tłumaczeniu…
Więcej → Andriej Chadanowicz / o. Tomasz Dostatni: Dzieci Hioba

Alina po drugiej stronie granicy

Teatr Imperialny podejmuje próbę uchwycenia aktualnych mechanizmów interakcji z obcymi. W spektaklu „Alina po drugiej stronie ulicy” będzie to przykład Ukrainki w Polsce. Alina jest Ukrainką, która przyjechała do Lublina na studia. W kompletnie nowym i nieznanym miejscu bohaterka próbuje nawiązać kontakt z mieszkańcami miasta. W swojej podróży — z jednej strony — bohaterka nie traci kontaktu z rodziną i innymi Ukraińcami, z drugiej zaś nawiązuje nowe kontakty i szuka oparcia wśród otaczających ją Polaków. Przez linię podróży…
Więcej → Alina po drugiej stronie granicy

Teatr w samo południe: Nowa białoruska prawda: teatr dokumentalny w kontekście zmian społecznych – wykład

Teatr dokumentalny to forma, która zbliżając sztukę i życie, dąży do rozpatrywania rzeczywistości w jej naturalnym kształcie, na który nie wpływają normy estetyczne, zakazy cenzury, tematy tabu. Główny nurt istnienia i rozwoju tego gatunku w Białorusi związany jest przede wszystkim z kontekstem społecznym, inna sfera zainteresowań tego teatru oscyluje dookoła problematyki stricte białoruskiej. W jakich instytucjach rozwijał się teatr dokumentalny w Białorusi, jaka jest specyfika pracy z „dokumentem”…
Więcej → Teatr w samo południe: Nowa białoruska prawda: teatr dokumentalny w kontekście zmian społecznych – wykład

Spotkanie z Maryją Martysiewicz („Sarmatia”), tłumaczem Bohdanem Zadurą i wydawcą Krzysztofem Czyżewskim 

Spotkanie autorki drapieżnego, feministycznego antykolonialnego poematu „SarmaTY/JA” z polskim poetą, który podjął się przekładu tego wielopoziomowego tekstu – Maryji Martysiewicz i Bohdana Zadury. Będzie to rozmowa o literaturze, teatrze i przekładzie.
Więcej → Spotkanie z Maryją Martysiewicz („Sarmatia”), tłumaczem Bohdanem Zadurą i wydawcą Krzysztofem Czyżewskim