Burza

Tym razem zabieram Cię w podróż, na wyspę.

Zawsze asystuję w umieraniu moim mistrzom. W odchodzeniu, w rozstawaniu się z ziemskimi sprawami, w ostatniej jeszcze próbie ich uporządkowania, przekazania dalej tego, co najważniejsze. Testament. Tym właśnie jest dla mnie “Burza” Szekspira.

Ostatnie arcydzieło arcytwórcy teatru. Człowieka, który według wielu – nigdy nie istniał. Cuda i dziwy można wyprawiać z tą historią, prawda? Niby wszystko się już wydarzyło, a teraz może się nagle od-wydarzyć… A jednak jego ostatnie dzieło jest o kresie magii, o porzuceniu czarów, a przede wszystkim o przebaczeniu.

Jestem Prospero i mieszkam na wyspie. Muszę wybaczyć ludziom, którzy odebrali mi świat, zmusili do ucieczki. Muszę to zrobić, aby moje dziecko, mogło do niego powrócić. Muszę uleczyć wyspę, która była mi domem, a którą zatrułem jadem mojej magii. Muszę wreszcie wyrzec się czarów, bo nie mam już na nie siły, bo moje demony zaczynają zwracać się przeciwko mnie.

W nocy po raz ostatni wywołałem burzę. Czekałem na te chwilę, bałem się jej, chociaż przeczuwałem, że nadejdzie.”