„Oniria” wielokanałowa audycja-instalacja na podstawie prozy Brunona Schulza, a szczególnie wątków dotyczących snu i śnienia. Zaprezentowaliśmy ją jako spektakl z udziałem widzów po raz pierwszy w Drohobyczu. W przedstawieniu wzięły udział dzieci, a także rośliny, które wspólnie wykonały nieistniejący, dwudziesty drugi nokturn Chopina. Zanim jednak do tego doszło trzeba było stworzyć system umożliwiający operowanie wieloma zapisami audio jednocześnie w kilku lokalizacjach, a także ich „migrowanie” pomiędzy pokojami, będące wskazówką dla poruszających się w przestrzeni Onirii osób uczestniczących w wydarzeniu.
„Oniria” stworzona na zaproszenie Festiwalu Brunona Schulza była pierwszą okazją do przetestowania powstającego w ramach Nomadycznego Teatru Dźwięku sytemu autonomicznego systemu nagłośnienia, nad którym pracujemy wspólnie z członkami Lubelskiej Sekcji Polskiego Związku Krótkofalowców. Dzięki zastawaniu nadajników FM i AM udało nam się stworzyć system mogący funkcjonować równocześnie w kilkunastu pomieszczeniach drohobyckiej Willi Jarosza, dostarczający odbiorcom kilka równoległych ścieżek warstwy dźwiękowej spektaklu. System okazał się niezwykle użyteczny w warunkach trwającej w Ukrainie wojny – zadziałał w pełni autonomicznie energetycznie podczas blackoutów, okazał się lekki i przenośny, równocześnie wolny od zakłóceń mimo bezpośredniej bliskości mocnych nadajników i odbiorników infrastruktury wojskowej.
